Novas de arquia/publicacións


PRESENTACIÓN DO LIBRO «Enric Miralles, 1972-2000», martes 21 de febreiro ás 19.30

20 FEBRERO 2012 / FUNDACIÓN

A arquitectura de Miralles ten un transfondo inequívoco: medir a disciplina co devir. Por iso, non é de estrañar que a reflexión sobre o tempo sexa o fío condutor do seu traballo. Tempo implícito e provocador cando Blanchot anunciaba que, no recordo, liberábase o pasado. Así Miralles, ao pedirlle un estudante que lle aclare que entende por tempo, responde: «[…] entendo o tempo físico que se obtén nun lugar determinado… Cando empezas a traballar, a primeira pregunta que cómpre facer é cal é a natureza do momento en que comezas? Isto non implica continuidade co pasado. Se cres que o pasado é un aspecto do futuro, entón sorprenderíaste do que podes facer».

Esta presenza do tempo na actividade do arquitecto que Miralles desenvolve ten un final previsible: «Un proxecto non pecha diálogos: sempre deixa cousas inacabadas, porque é imposible resolvelas e porque así é mellor. O diálogo pode resumirse no próximo proxecto recuperando finais perdidos, traballando con eles no tempo. A duración do proxecto traspásase dun a outro, con relacións invisibles e razóns secretas que continúan existindo». Miralles quixo representar ese devir nos seus proxectos e enunciouno sen ambigüidades: «No Parlamento de Edimburgo estamos interesados en manter esta especie de tremor».

Cun prefacio de Josep M. Rovira, este libro conta coas contribucións de Oriol Bohigas, Ramón Faura, Carolina B. García, Enric Granell, Peter Blundell Jones, Ricardo Lampreave, Rafael Moneo, Carmen Pinós, Antonio Pizza, Josep M. Rovira, Carles Serra, Paolo Sustersic e Benedetta Tagliabue.

 

 

mi área privada